Diary || @Mountain Ladies Night :P

posted in: Personal | 0

Kafalarda fikirler gezinirken, bu sıralar hayatımdaki iş yoğunluğuna “len bi dağ havası alalım” diye başlayıp, fikirlerinde birbiri ardına gelmesiyle, Ben dağa çıkmak istemiştim, Tuna Yıldızları gözlemek istemişti, Özgür’de fotoğraf çekmek istemişti. Neticede Balçova arkasındaki tepelere gidelim diye bir fikir gelişti.

Sucuk, ekmek, sıcak su, el fenerleri, çakılar, mataralar en önemlisi kolalarımızla diğer fotoğraf dürbün tripod filan derken kişi başı 15 kg yük ile dağa çıktık. Tabi çıkmak o kadar basit değil. Şartlar zor, karanlık ve gece 11 de yola çıkıp ıssız karanlık bir yerde kamp kurmaca pek de insanlara mantıklı gözükecek bişey değildi. Hele ki ben, sırtçantası ve önümde de fotoğraf çantasıyla tam bir intihar bombacısı kılğında bir de dağa çıkıyorum. Serinletici sebebler, biz terörist değiliz. 🙂

Yolda köpeklerin sesleri, domuz sesleri, land rover sesleri (jandarma gelir sandık 🙂 öyle 1 saatte çıktık. Tabi Tuna’nın dönelim şakaları iyidi :)) Olaylara biraz gerilim vermedik değil. Sonuçta Joseph’i andık biraz.

Varmıştık artık. Sonuçta kamp kurulumundan %89 anlayan özgür sayesinde vahşi bir hayatta el fenersiz bi şekilde ilerleyebiliyorduk. Neden %89 derseniz. Ateşe domuz pisliği atılmıcağı dışında herşeyi biliyordu 🙂 Ateş yakma konusu, kamp yeri belirlendikten sonraki ilk yapılcak işti. Ama çevrede yakacak odun yoktu. Kurumuş ağaç dallarını koparcaz diye tepelere tırman dallarla cebelleş filan. Ateş yanınca çubuklara sucukları geçirip pişirmece 😛 :bak bu olay zevkliydi:

Hmm, fotoğraf çekme olayı ise biraz hüsranla sonuçlandı. Herşeyi almışız fakat fotoğraf makinesini şarj etmemiştik. Ancak 4 Kare uzun pozlama yapabildik. Umarım onlarda süper çıkmıştır. Çünkü sucuk ekmek için çıkmış olmayı istemem. Stoklarımız bitmiş. Ateşimiz sönmüş saatte 5’e gelirken.. gidelim kararı aldık. Neticede sabahlanırdı ama benim işe gitcek olmam ve 5-6 arasında beynim hertürlü kendini uyku moduna alması bizi biraz zor durumda bırakacaktı.

Keyifli bir son olsun dedik ateşi söndürmek istedik. Sıvı olarak elimizde pek bişey kalmayınca öz kaynaklarımızı kullandık. Ama ortaya çok pis bir koku çıktı 🙂 Tecrübelere göre bir daha bunu yapmamayı umuyorum. Sabahın ilk ışıklarıyla aşağıda arabaya binmiş eve gelmiş olduk.

Arkadaş Ben Yatar. Kurduğum son cümle idi. 🙂

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.