Antep’te Taksici

posted in: Personal | 0

İş gezilerim, rastlantı üzerine karşılaştığım, kısa kısa sohbet imkanı bulduğum, benimle çok farklı koşullar da yaşayan insanlarla tanıştım. Fikir alışverişinde bulundum. Bana en büyük faydası kin nefret içerisinde olmamayı, özellikle sinirlerine hakim olmamı, mantıklı sorularla sorunların temeline inmemi sağladı.

Bunlarda bazılarını kısa kısa burada yazacağım.

Bir seferinde Gaziantep havalanına gidiyordum. Akşam saati ve trafik olmasından dolayı neredeyse 30 dk gibi bir sürede varacaktım. Taksici beyfendi, düzgün giyinimli birisi, tabiki konu trafikten açıldı ve bir şekilde adamın aslında taksici olmadığını emekli fakat çalışmak zorunda olduğunu söylemesiyle, benim düşündürücü yaklaşımlarımda çok farklı bir duruma döndü.

Adamın 3 çocuğu varmış, En küçüğü üniversiteye yeni başlamış. Diğer ikisi erkek çocukları olmasından dolayı düğün dernek derken adam emekli olalı 7 sene olmuş ama halen çalışması gerektiğini yoksa kenarda köşede birşeyi olmadığını söyledi.

Hatta birçok hayali olduğunu belediye zabıtası iken gezip görmek istediği yerlerin listesini yapmış, ve daha 1 tanesini bile görememişti.

Neden gidip göremedin? ile başlayan soruma, “çoluk coçuk düğünler ev derken birikim yapamadık, iyide kazanıyor olsamda çocuklarım için çok para harcadım” dedi. Çocukları üniversite de okutmuş, yıllardan beride çalışmaktalarmış. Ancak, Adam onların mutluluğu için hep çalışmış. Çocukları mutlu olmuş mu bilmiyorum. Ama kendisinin hayalleri rafa kalkmış.

Olaylara girmeden amcaya, Türk toplumunda yanlış olduğunu düşündüğüm aile yapısını kısaca örnekleri ile anlattım.

18 yaşında bireysel haklarına tamamen sahip olan bir erkek çocuğunun tüm ihtiyaçlarını, düğününü, arabasını dahi babası alırsa, Resmi olarak hür sayılan bir genç, maddi açıdan garantör olarak gördüğü ailesi destek olursa, 18 değil 35’e de gelse dönüp “baba, para” diyecektir.

Bu zihniyette evladınız mutlu olacak, ancak maddi gücü yetersiz ebebeynlerin hayalleri hep ötelenecektir.

Aslında 18’inde sonra yada iş bulmasıyla beraber tüm maddi ilişkinizi kesmiş olacağınız bir evladınız, hayata daha ciddi bir şekilde sarılacak, ve kendisi için istediklerine sahip olmak için pozitif motivasyona sahip olacaktır.

Tüm bunları anlattıktan sonra, çocukları için çalışmanın, hayallerinden ne kadar uzaklaştırdığını anlaması, biraz üzücü oldu. Adam, kartını verdi, “Havaalanına gidiyor olmasaydık, seni bırakmazdım. Biz de yemeğe davet ederdim. Ancak, bir daha geldiğinde ararsan, bu yemek teklifim her daim geçerlidir. Bu konuştuklarımızı tüm ailemin önünde konuşalım. Belki, benden çoktan geçmiştir, ama çocuklarım, torunlarım bilsin.”

Tekrar gidemedim Antep’e ama bir kulağından girip, diğer kulağından çıkacak bir adam değildi.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.